na zewnątrz zimno samotny gęsty mrok przykryty puchem chmur kontury drzew latarnia jasnym światłem pulsuje tętnem betonowego osiedla rozproszona noc wstydzi się kolorowych za dnia ulic i zamkniętych drzwi przystanki jak stacje drogi krzyżowej współczesnych ludzi nie szokuje nic echo tu i tam nie ma serca cichnie życie zaczerpnięty oddech gaśnie we mgle