zmierzch oddzielony szkłem zsunięte zasłony jak ciężkie powieki opadają na ramionach silnych jak słowa zamykam rozdział jeszcze kompocik czekam na poranną rosę kilka godzin zasypiasz chwytam gwiazdy pod powieki i chowam chwile skulone przy kominku ogień gaśnie do snu zaprasza krochmalona pościel