patrzę w oczy jak w niebo widzę strach i niemoc zgroza rysuje się szarą rzeczywistością obraz dni i nie przespanych nocy nie bój się kochanie świt przyniesie nadzieję na lepsze jutro zapomnimy dni martwej mitologii będę wdzięczny za wytrwałość zamknijmy oczy odpływamy daleko teraz zamilczę rozproszę mrok przytulę mocno poczuj ciepło bliżej siebie to wszystko co mamy