myśli jak żagle wypełnione powietrzem słowa i dreszcze kotwica zarzucona na mieście piję piwo wreszcie neony choć wysoko biją po oczach serca smutek zamknięty w kieliszku wódki jeszcze jedna lufka dość czarnego afgana do chaty wracam jak gość miłe powitanie oczy przećpane na głowie roztrzaskany dzbanek idę się kłaść przemyję jeszcze twarz z ranka trzeba do pracy wstać