najgorzej gdy gryzie w środku ściska w chorej duszy ból serce już dyszy jak na mecie ale to nie koniec to początek rozdzieram szaty drę na kawałki uczucia rozpuszczam się jak kryształki cukru słyszysz grzech mój cierniem w ciele wybacz świat zepsuł drogę prawdy teraz gdy w samotności piję kielich goryczy czy mnie usłyszysz widzisz go wypisany na czole szkłem rozgrzanym nie boli przygarnij jak psa przytul do piersi zrozumiałem nie popełnię go proszę o jedno pozostaw cierpienie