jesienią nawet samotność nabiera kształtów kolorami zaślepione oczy kolorowe tęcze niebo płonie nadzieją babie lato płynie po oceanie lasu rysuję horyzont kilka drzew dam im usnąć cicho zbieram kasztanów brąz odzieram z kory brzozy rozpalam ogień serc by upiec mądre zdania liści szum pod stopami nadziewa uszy spokojem jeszcze kilka kroków i będę w domu