słońce zatacza koło liście spadają do dołu czasem ptaki krążą nad starą stodołą unoszę dłonie by dotknąć nieba dotykam martwej jabłoni w głowie myśli obłoki zasypiają po obiedzie zasłaniam twarz nieładny przystaję z rozważaniem brzydota ma amatora niewdzięcznie uśmiecham się co za szczęście gdy mnie ubędzie jesień nad przepaścią puszcza obłoki blade od westchnień rozpuszczam się w eterze w białym wapnie