ołowiane chmury przeganiał wiatr ciemny las wokół zamknięty czas w szarym polu sieje rolnik ciemne ziarna nie wydadzą dobrego owocu z drzewa spada ostatni zielony liść płyną rzeki popiołu szare oczy płynął szkielety ryb białe ości smród odór ziemia kona w bólu szkoda pod oczami słonych oceanów dłonie skrępowane czuję lęk zamknięty wewnątrz świadkiem tych dat co odkrywa przede mną świat wierzę w lepszy inny świt gdy zbudzisz mnie