gdy nabiorę w dłonie sił przy studni głębokiej jak sny dusza świeża jak świtem poranna rosa promienie słońca zmieszam jak kurz z oddechem wyruszę w góry twoich spojrzeń językiem posmakuję zapach konwalii zanurzę się w swym kapturze wciągnę do płuc dym spocznę przy suchej brzozie oddam się w ręce jako stworzenie boże