karmię kamienie cichym szeptem w eterze zbyt głośno coś dzieje się ze mną na jedną nogę świat kuleje nie mogę odnaleźć siebie jak belki w oku gdzie podziewasz się wciąż szepczą serca biją dzwony w kościele węże wiją gniazda zasadzki na każdym kroku nie widzę nic prócz nienawiści w oczach kamienne sumienia jak cienie z karabinem w ręku ginie dobro jak nadzieja na lepsze jutro zło rzuca kamienie krew na dłoniach zmywam ropą