zapłonę kiedyś do ciebie pękniesz jak balonik ścieżką nieba łzy osuną się smutkiem po pościeli ciasno jest w tym pokoju gdy on przy tobie stoi nie ma miejsca w sercu byłem ostoją sumienia teraz gdy wygania mnie pragnienie wolnego słowa nic nie czuję nie myślę o chwilach nie zatrzymam się przy przystanku zapominam twoją twarz rób co chcesz jeśli zdrów