zwykły dzień narodziłem się nagi bez szans na lepszy sen życie niosło mnie jak konar dziką zburzoną rzeką ocierałem się o brzegi po drodze mijałem się z Tobą śniłem sen o Suzie stęskniony popychałem los przez zaciśnięte zęby szczęście omijało biedny karłowaty świat który dla mnie zasłonił światło człowiek bieda z nadzieją nie rozpieszczony w słowach słoma skryje ból miłość żyje swoim snem otul mnie wodo co niesiesz brud wszystko kończy się gdy człowiek więdnie gdzieś na dnie mojego serca Suzie umarłem z nadzieją niesiony kłamstwem słów oszukałem siebie a teraz