jestem twoim oddechem na szyi kroplą na dzbankach konwalii żywą wodą w strumieniu drzewem owocem cieniem nic niewartym człowiekiem wierzysz miłujesz człowiek istota myśli jak zwierzę mięso pochłania ociekając krwią w uciechach pławi się niewielu wierzy ufa czuwa nad spokojnym snem nie wyczytuję znaków niszczy planetę mamona bogiem nic więcej nie liczy się uciekam daleko by zbliżyć się do ciebie szanuję życie jestem nim zamieszkaj we mnie orły nade mną