ukołysać cię w cieniu wierzb musnąć włosy połysk ułożyć w koszyczek zatrzeć ślady po sobie by nikt nie czekał na odpowiedź zbłąkany wśród owiec pocałunek który zdradza człowieka człowiekowi skazani na wieczną drogę zagubiony wędrowiec ciągłym głodem zwiedza inne drogi kto nas ukołysze przed kolejnym świtem gdy noc wydaje się być ostatnią przystanią przed wyzwaniem przed życiem przed śmiercią