teraz gdy deszcz ciupie stąpa po gruncie zamykam oczy zmoczony do szpiku kości sam na świecie bez nadziei na zbawczy dzień widzę w głębi twoje oczy wtopiony strach mroczy zamknięci w sobie na wieki wiatr na powieki słońce gdzieś daleko nie świeci na lasy rzeki góry w gęstym dymie bladym od migiel parujemy wraz z wodą odchodzimy daleko ptaki nad nami ścieżka wąska od zmartwień zmarszczone dłonie skwaszone twarze skórki odbicie lustrzane boje się nocy i zimnego dnia odchodzę choć umrzeć nie mogę nie śmierci zachodzę w głowę co się dziś stało z nami obłoki ponad głowami suną szybko na wschód ostatni wystrzał zranił człowieka płacz dziecka wyrywa prawdy ostatnie z ust rzuca o bruk