potrzaskane życie niczym lustro na twarzy czas marszczy każdy dzień wypisał dobre i chude lata wypisał graffiti wymalował noc dodać nie ujmie nam nic prócz straconych lat w oczach dziecko strach jednak miesza się z depresją człowiek wilkiem nie umiem tak żyć zazdroszczę ptakom Nieba zazdroszczę wolności przestrzeni potrzeba cieszę się chwilą o poranku później mniej radość nieść śnić nocą ciepłą od oddechu moralnie niemożliwy człowiek zburzył porządek zniszczył plan na ewentualność artystycznej ekspresji