maki wyrosły na twojej dłoni jak stygmaty krew smakuje jak czerwone wino jakby słodsza od twoich ust malowanych czerwoną kredką maki falują z wiatrem jakoś cicho na tych polach gdzie ojcowie zasiewali i zbierali zboża moje ramiona są schronieniem przed światem szukasz schronienia pod mym dachem tylko maki patrzą łaskawie w niebo