tułam się w ich świecie ślizgam się ulicami zatłoczonych miast zasypiam z odrobiną szczęścia między zębami przytulam twarz do ciepłych kartonów idę przed siebie ze spuszczoną głową jak świnia co nie widzi nieba lustruję też w kierunku gwiazd podkarmiam gołębie resztkami westchnień ulice niebezpieczne oschłe przykre bez uczuć latarnie uśmiechem w oczy samochody mówią do mnie strugam miny grymasem czasem idę zmarznięty ulicą złotą układa się bruk z kilku wspomnień brukowany do lasu wjazd szlaban znak byś wiedział że las jest zielony