pchnął mnie Bóg radę dasz masz tu płaszcz idź w świat tutaj nikt nie pokocha cię wsiadłem w malucha wiał wiatr szaro nie do życia dojechałem aż może i do spotkałem Katherine drwili z nas że nie osiągnę nic prócz bólu i łez na pewno rozpije się mówili dziś w domu ciepło rodzinne zapiera dech im przecieka dach zazdrość kominem dym mercedesem na celownik biorę złe dni Bóg oddzielił ziarno od plew