skute usta twarde jak kamienne bloki piramidy na szczycie miłość błyszczy skrycie od środka niepokój dręczy jak komornik tyle dobra w dłoniach nie uniesiesz idą nogi twardym gruntem płynie łza iskrą bożą naznaczone dni linią życia w pokorze skulony na kanapie czuwam na barkach zmęczonych czas zatrzymał spojrzenie pusto świeci lampa mrok światła nie znosi krzątam się jak cień wychodzę w sen maszeruj przed potem nas nie będzie z pustego nie nalejesz życie jak milczenie bierz to co najlepsze