w pokoju przy kawie snują się myśli jak cień wyobraźni jestem sam ona do sklepu boso poszła zapomniała gdzie mieszka idą dni parami mija niedziela za niedzielą jej dalej nie ma jak i chleba w chlebniku zjadłbym coś schrupał na surowo moja skleroza nie boli tylko trzeba się nachodzić w fotelu lumbago skręta w kościach kręci Helen do ciebie pisze wierszem