płaczesz jak niebo deszczem o szyby pochmurne myśli jak zagniazdowniki szukają na skalistych brzegach gniazd gdzie błyskawice budują ognisk ściska w piersi piecze nie przestaje chcę być na wyciągnięcie ręki blisko serca czuć tętno pod skórą oczy niespokojne jak wschodni front w słowach słyszę Stalingrad mówię nie słuchasz łagodnych zdań w poduszkach chowasz sny z dzieciństwa