wszystkie zdarzenia puszczam w krwiobieg gdy wolność przestanie cieszyć wojnę wypowie słowo skaleczone myśli spękane krew spod powiek na ulicach życie uchodzi na własne oczy skulony w kącie napełniam słoje wiarą nadzieja nie chce nie nadchodzi wolne ptaki spętane nogi spoczywam w celi własnej wyobraźni chód ze wschodu daje znać coraz bardziej gasnę z każdym powolnym oddechem boję się cierpień ludzi zło od nich płynie kilka słów o sobie nie wiem co robić