na balkonie papieros płonie

wychodzę na balkon palę skręta nikt o mnie nic nie wie nikt nie pamięta patrzę na las brzozowy prawie zielony wiosna w sukni kwiatowej zwierzęta krzątają się w ukryciu żyją chwilą nie myślą o świętach pan karmi ziarnem prawdy człowiekowi trzeba więcej i ciągle mało nie starcza do pierwszego mam balkon papierosy karmiony wiedzą wszystko zapijam piwem nie pragnę niczego żona czasem mnie ochrzci amen