ponury dzień ciężki i zimny sterczę na rogu ulic mgła przesłania źrenice przenika strach od głowy po drżące dłonie lęki oswoiłem serce nierówno bije czekam zapach który zniewala zawsze tu spotykam twoje spojrzenie nie śmiem powiedzieć co czuję nieśmiały wzrok ciągnę wzdłuż chodnika jeszcze poczekam na zieleń światła daj znać na murze wydrapię twoje imię najgorszy pierwszy krok przyjacielem ciężki mrok chowam w nim marzenia