wtapiam czas jak na piasku ślady czysta toń Bałtyku nad Karwi brzegiem wydmy trawiaste białe zęby kawał pnia w lesie pamięta gdy pierwszy raz usłyszałem kocham wiele bym dał zatrzymać czas w ciemnym bursztynie na dnie świadomości w głębi serca jesteś najpiękniejsza nie ważne że jesteś z innym chwil zatopionych w głowie nikt nie odbierze obawiam się jedynie demencji delicja byłaś z pomarańczką w dłoni ściskam w dłoni list żółte koperty pytałaś czy spotkamy się tego roku czekam nad brzegiem Bałtyku