poeta bywa niewinny kocha Boga i ludzi wokół za wszytko nienawidzi siebie naiwny zmienia świat którego nie ma siebie zmienić nie umie czuje się winny wierzy w niebo sądzi żeby nie być sądzonym wie że na pewno idzie do piekła zamyka się w domu w szarym pokoju nikt nie wie że lubi czekoladę piwo i tanie wino upija się życiem ze smutkiem w oczach usypia budzi go kolejny słowotok zapisuje stronę na papierze nikt nie czyta jego wierszy pyta siebie dlaczego