matki żony córki i kochanki nie dam wam swojej szklanki uronię łzę nad waszym losem nie powiecie nie gdy przyjdą nocą skarabeusze złotem błyszczące wytrę płacz w wasze popielate włosy nadstawicie piersi gołe by nakarmić dziecię sine z głodu brzuszki nabrzmiałe z karabinem na ramieniu walczę w kobiet imieniu zamieniam kule złote na tabletki od bólu i celuję w piersi i głowę pełną nienawiści serca zepsute reperuję matki żony córki i kochanki nie dam wam swojej szklanki