owinięci skrzydłami nienawiści oplecione serca zimnym bluszczem zazdrości drzwi bez klamek bez zamków z piasku wysokie progi nie przełożysz nogi nie powitasz gospodarza zasłonięte okna ciężkie zasłony sople lodu przy dachu w sumieniach zimno na polach śnieg na niebie ciemne kontury ptaków jak słowa bez odpowiedzi mimo tego nadchodzi era serca miłość zapanuje ogarnie świat napełniam ducha wiarą z chęcią życia rzucam się w objęcia wiatru nadszedł czas nadchodzę i ja wreszcie w domu gdzie czekało miejsce mimo burz