z rozsypanych słów składam ciebie już ciebie nie ma znów nadeszła jesień tak nagle opadły ostatnie żółte liście listonosze niedostarczonych listów puste czerwone skrzynki pocztowe zasypiam z nostalgią pełną oczu smutny poranek kawa zimna zamykam świat w kilku westchnieniach ach i ech w parku szarość budzi się w smętnym pejzażu