stoję przed wami jak przed sądem nic nie wiem nic nie powiem oddarty z uczuć emocji słyszę muzykę kroki idą po mnie nie mam sił blady świt przyjacielem wąska stróżka światła nadzieja na przyszłe dni jestem spłoszony jak skrzydeł szelest na niebie klucz łabędzi wietrze dokąd je pędzisz sala miła ludzie nie nie sadźcie byście nie byli