Przejdź do treści
Czytanie

nie stąd

O wierze
może i ulepiony z gliny moja dziewczyna z żebra idziemy szlifując chodniki miasta wieczorem lubimy spacerować w latarnianym świetle nie pochodzimy z ziemi nie jesteśmy ich synami w niebie budują mam dom moja dziewczyna i ja mamy tam kilka ziaren dobra zbieramy to co z serca wymieniamy oddechy czasem brakuje tchu umyka życie jak mrugnięcie powiek prawda jest święta kto pragnie dostanie to co mu pisane
81 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.