pod latarnią najciemniej przeszłaś obok jakby nie istniały nasze wspólne sprawy zapadłe w sobie uczucia myślę o tobie w tłumie nie podchodzisz jak jesień w świetle księżyca gubi liście zamknięty wątek wśród drzew pod latarnią najciemniej dostrzegasz we mnie kogoś innego odrywasz się od ziemi by odlecieć wspólnie z bocianami