w oku świat podły nierealny obraz dni człowiek błądzi i dobrze mu tak zgadza się na wszystko co niesie nieprawdę sprzedany za parę groszy brnie w otchłań nad przepaści gardłem dźwiga jarzmo jakby ostatnim na ziemi był i więcej nikt oszukani w amoku lat i pędzących maszyn fabryk zamknięci w kawiarniach śnią nierealny sen marzeń pragnieniem mieć i więcej mieć otuleni nieprawdziwym szaleństwem sięgną dna życie kryje kilka prawd nie potrzeba nam nic prócz chwil spędzonych razem w objęciach serdecznych słów