nieśmiertelni żyją wśród nas w chaosie w świecie zła wiecznie młodzi szukają prawdziwej drogi jeśli w niebie kilka krzeseł nie ma miejsca dla nas nieśmiertelni idą ścieżką prawdy wiara napędza umysły jasne nie wiedzą że strach przeszywa serca jak granitowe szczyty krew nie jest czerwona płonie dusza zbyt słaba zlęknięta pragnienia wielkie niespełnione nasze życie jak trawa sucha od iskry zapłonie popiół przykryje nasze dłonie nieśmiertelni odejdą w swoją stronę