Zaprzyjaźniony z Bogiem Świata stałem się wrogiem W dłoniach pełno nienawiści Na ambonie słowa pomieści Z wyrwanym brukiem Patrzy wrogim wzrokiem Zginął niejeden świat Zrodzi się nowy brat Podobny bo natura niezmienna Dla człowieka dobra zbawienna Poznamy na nowo Boga By nawiedzić sztucznego wroga By utonąć w sidłach Nabici z grzechu na widłach Pomsta w rękach Boga Nie osądzać świata osłabionego