nie mieszka Bóg w betonowych blokach przy klatkach stopień w domofonach głos świadków Jehowy drżący przypomina o końcach świata on jednak nie nadchodzi w sercach robak toczy alkoholem zamroczony w oknach słabe światła gasną naciągają zasłony nocy opadają ręce spracowane szukamy miejsca szukamy siebie na krześle anioł usnął za szklanym ekran czas na reklamę zapadam się w twój dotyk zanurzony widzę ludzką krzywdę co nam po nim zbudzić się rankiem lepszym nowym