na szczycie owinięty w biel szaty z kijem w dłoni odsłonił mrok w marszu gwiazd po niebie kilka spadło nikt nie odnalazł klucza do bram szczęście nie kupisz ni wiary serca kamienne nie biją nie czują pochylona głowa chowa w kapturze nie widać twarzy blask co oślepia świat grzechem ocieka jak rosa po kuflu kilku w piekle szykuje sobie drogę za żywota obudź sny niech dźwigają wieści z zaświatów bez butów idę gorąc pustyni topi ból na szczycie on czeka by zesłać ogień nie budź świt przerażeniem