jak okręt na falach kołyszą się nasze ciała splecione liny jak dłonie zaciskamy w miłosnej toni może nie przełamie ich sztorm zburzonych myśli w głowie jeszcze jeden port światło latarni nadzieją osiądziemy na małej wyspie nakarmię cię owocami napoję snami maszty czas ściągnąć