modrzewiowy sztywny maszt ponad chmurami pełna gwiazd bandera na ramionach rozłożonych jak z dłońmi na krzyżu opada żagiel z łomotem trzask pomieszany z szumem fal odbija statek z żalem bez słów na bezkres ponad dnem odporny na moc morza okręt idzie w morze matko pamiętaj mnie żono kochaj wypatruj nie wylewaj łez bo za dużo jest miłości utulić na dłoniach żagiel napięty nadęty bosmam wydziera ostatnie słowa z gardła wśród nocy falują sny w białe bałwany