na sercu rana czarna jak asfalt krew zadał ją czarny wąż zwijam się ostatnie sekundy życia strugają krzyż na wzgórzu oplecionym chmurami jak sen przewijam cały swój świat gdzie zrobiłem błąd dlaczego Bóg nakazał żyć zadał śmierci zwinąć mnie czas umrzeć każda śmierć musi mieć sens ostatni ciężki dech wyzionąłem ducha na polu mokrym od krwi ponieśli mnie drogą na wzgórza postawią brzozowy krzyż