płaski prosty wyżyłowany w słojach spisane zdarzenia niegdyś pokaźne drzewo wycięte tuż nad ziemią zakorzenione głęboko wyrwą i to na ogień konary wyrąbane na ognisko wyczuwam smak kiełbasy spieczonych ziemniaków nie będziesz panie ozłacał jesieni kolorami różnych odcieniach palety barw wokół a ciebie już nie ma stając się deską na chleb pozostają wspomnienia dają do myślenia nie warto ścinać drzew one pną się do nieba wysyłając szepty modlitwy które mogą pomóc by dalej iść nie pobłądzić pośród tylu myśli