pędolino

powiedz dokąd pędzi twój świat nie zapomnij umrzeć nie dasz rady zatracony w dniu powszednim zdążyć przed Panem Bogiem ile potrzeba człowiekowi myślę że niewiele ważna czułość miłość co łączy nie dzieli na dwa zapominamy o bliskich zaniedbane dzieci zaniedbane nasze życie nie możesz przegrać los to nie loteria pewny bądź wiary lub teorii ewolucji wszystko ma jeden cel śmierć uleczy podły sen dąż do przodu z prądem pod prąd zatrzymaj się jednak choćby na jeden moment jedną chwilę spójrz na tą starą gruszę na tamtą lipę stoją tutaj od wielu lat pamiętają młodych dziadków ojca jego brata i sąsiadów tutaj budowałem bazę lipa miejscem spotkań pamięta wiele słów uśmiechy żal zatrzymaj mnie w przeszłość brnę nie widząc celu świat ginie umiera wszystkiego brakuje co uleciało dzieckiem się stać tak myśleć tak trwać tamtym filmem żyć umierać z drugim dniem