kumuluje plusy ujemne wyłuskuję minusy dodatnie w rzece woda płynie w życiu jakby raźniej dokąd iść gdy drzwi zawarte jak treść wysłanego listu klej na ustach było niefajnie chodź ze mną zerwijmy się mam dość szarości betonu zimnego światła latarni pustych autobusów tanich barów w ogóle dość tej wyliczanki narzekań Hanki i tych psich bobków w klatce