zostawię wszystko a mam tak niewiele stukot okien futryny i myśli puste słowa szum fal rwących brzegi wspomnień zostawię spokój łabędzi śpiew odlecę nad wzgórza bicie serca zachowam w pamięci spojrzenia szkiełka różowe sukienka na wietrze to kosmos z ostatnim oddechem przestaję istnieć zostawię siebie dla siebie w kieszeni scyzoryk z ostrzem na szczęście zamienię bez słów zostawię na pastwę losu życie przykryje piach