padał deszcz wylały strumienie łez mgły ciągną z nad jeziora ślady twoich stóp jak jęzory po rosie szły smutkiem okryta w ciemną noc wierzyła w dobroć ludzkich serc pamiętała obietnice dlaczego tam ten ogień zgasł gdzie losie mnie ciągniesz do gniazd żmij syczących świat ozdobiony dobrem pod przykrywką zła uważaj sobie masz serce masz broń po nocy dzień budzi troski