wyciskam z życia chwile najmilsze idę ulicą oddycham swobodnie tydzień zajęty idę napięty obcisłe spodnie mijam dziewczyny radosne ich miny po egzaminie w pubie koledzy degustacja do rana świeże niepasteryzowane lane zostałbym jeszcze przy korycie w kieszeni pomięty banknot starczy na taryfę wychodzę z siebie nie poznaję ulicy neony przygasły przyciemniony blask latarni sterczą na rogu nie dziewice coś do mnie szepczą nie ma siły odpowiedzieć wsiadam w tramwaj czerwony jak cegła kanar podchodzi ja skasowany wysiadam na przystanku bez dna dalej ulica mnie pcha w objęcia żony