przykładam głowę do kartki papieru patrzę jednym okiem w kierunku nieba jak atramentu krople wypełniają pustą przestrzeń zanurzam stalówkę piórem piszę krótki wiersz wiem nie podarujesz mi nieba podaruj mi niebo bo chcę przeżyć podróż w tą i z powrotem jednym być oddechem w lesie echem po winie nieświeżym spojrzeniem