podwórko chleb z wodą i cukrem słuchaj synu słuchaj córko nie baw się ptaszkiem a ty dziurką te sprawy zostawcie na potem by nie zniszczyć sumienia za wcześnie by nie zgnić jak ławka pod płotem podwórko uczy wychowuje ustalone reguły hierarchia kieruje wskazuje drogę wytycza kierunki nie podskakuj nie figluj baw się iluzją chwili czas zatarł ścieżki zburzone komórki ławki puste miejsca ślady po szkle wino było pierwsze zamknięci w izolacji złapani za mordę uziemieni słabi śmieszni oszukani wreszcie omijamy siebie róbmy przejście dla idei śmiesznej