z żale żegnam sprawy czas pokryje biurko warstwą pyłu wyparuje atrament zmieni się jak plastydy z siłą sublimując biel razi w oczy na papierze pieką usta od nadziei pęknięte lustro posklejam za siedem lat kij w dłoni ściskam aż sok płynie daleka droga kręta zakręty wrócę zimą ulepię z tobą bałwana